Evlilik birliğini, devamı eşlerden beklenmeyecek derecede, temelinden sarsan sebepler davacının tutum ve davranışlarından kaynaklanmış olup, davalıya atfı mümkün hiçbir kusur gerçekleşmediğinden boşanma kararının reddine karar verileceği-
Eşindeki cilt hastalığı nedeniyle eşinden tiksindiğini söyleyerek cinsel ilişkiye yanaşmayan ve eşini baba evine göndermek suretiyle birlikte yaşamaktan kaçınan davacı-davalı kocanın, birlik görevlerini yerine getirmeyen davalı-davacı kadına nazaran daha fazla kusurlu olduğu, kocanın temyiz itirazlarının yersiz olacağı-
Taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkân vermeyecek nitelikte bir geçimsizliğin mevcut olduğu, boşanmaya karar verilmesi gerekeceği-
Eşler arasında anlaşmalı boşanmaya yönelik olarak yapılmış bir yazılı anlaşma (protokol) hakim tarafından tasdik edilmediği sürece protokolün geçerlilik kazanamayacağı-
Evlilik birliğinin, iki tarafın da kusuruyla temelinden sarsıldığı, Bu sonuca ulaşılmasında, taraflardan birinin kusurunun diğerinden ağır olduğunun söylenemeyeceği ve tarafların eşit kusurlu kabul edilmesi gerekeceği, Davalı-davacı kocanın davası bakımından da koşulları gerçekleştiğinden davalı-davacı kocanın davasının da kabulüne karar verilmesi gerekeceği-
Taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkân vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabit olduğu, bu şartlar altında eşleri birlikte yaşamaya zorlamanın artık kanunen mümkün görülemeyeceği-
Eşlerden biri tarafından açılan boşanma davasının reddinden sonra 3 yıl süreyle evlilik birliğinin yeniden kurulamamış olması halinde evlilik birliğinin sarsıldığının kabul edilmesi gerekeceği-
Fiili ayrılık süresi içerisinde davalı kadına yüklenebilecek kusurlu bir davranışın varlığı ispat edilemediğinden “davalının kusuru bulunmadığının tespitine” karar verilmesi gerekeceği-