Asıl talep olan boşanma talebinin reddine karar verilmesi durumunda fer'i talep olan yoksulluk nafakasına hükmedilmesinin mümkün olmadığı-
Malvarlığı ve gelir durumu davacı-davalı kadını yoksulluğa düşmekten kurtaracak yeterlilikte ise, yoksulluk nafakasına hükmedilemeyeceği, yetersiz ise bu malvarlığı ve geliri dikkate alınarak yoksulluk nafakasına hükmedilmesi gerekeceği-
Davacının, boşanma davasında boşanma sebebi olarak gösterdiği olayların kadının kişilik haklarına saldırı niteliğinde olmadığı-
Kadının çalışması, sürekli ve düzenli gelirinin bulunması halinde yoksulluk tazminatı talebinin reddedilmesi gerektiği-
Çocuğun velayetinin düzenlenmesinde asıl olan çocuğun üstün yararı olduğu-
Boşanmada manevi tazminatın amacının; boşanmaya sebep olan olaylar yüzünden kişilik hakkı saldırıya uğrayan tarafın, bozulan ruhsal dengesini telafi etmek, manevi değerlerindeki eksilmeyi karşılamak olduğu, kişilik haklarını ihlal eden fiille, tazminat miktarı arasında makul bir oranın bulunması gerektiği-
Affedilen veya hoşgörü ile karşılanan olayların boşanma davasında taraflara kusur olarak yüklenemeyeceği-
Davalı tarafın emekli olduğu, sürekli ve düzenli gelirinin bulunduğu bu nedenle davalı yararına yoksulluk nafakasına hükmedilemeyeceği-
Davacı kadının, yoksulluk nafakası talebi olduğu halde, bu konuda olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemesinin doğru olmadığı-
Yoksulluk nafakası kararı verilebilmesi için eşin boşanmayla yoksulluğa düşecek olması yanında, diğer eşten daha fazla kusurlu olmaması da gerektiği-