Eşlerden birinin diğerinin açık rızası bulunmadıkça aile konutunu devredemeyeceği- Diğer eşin rızası alınmadan yapılan temlikte temlikin geçerliliği için alıcının iyiniyetli olmasının aranmasının gerektiği-
Davacının ölen eşiyle birlikte yaşadıkları konutun kendisine özgülenmesi talebinin Türk Medeni Kanununun 652. maddesine dayanmakta olduğu ve özgülenme görevinin mirasın paylaşımında görevli olan Sulh Hukuk Mahkemesine ait olacağı-
Aile konutu şerhi konulması talep edilen bağımsız bölümün, aile konutu olduğu konusunda taraflar arasında uyuşmazlık yoksa da, davalı kocanın bağımsız bölümde 1/4 payı olduğundan tamamı üzerine şerh konulmasının usul ve yasaya aykırı olacağı-
Konutun "aile konutu" olduğuna ilişkin özgülendiği amaç değişmediği ve aile birliği de devam ettiğine göre, davalının kendisine ait bir evinin bulunması, aile konutu olan davacıya ait taşınmazdan davalının yararlanma hakkını kaldırmayacağı-
Aile konutu şerhi konulması talebinin boşanmanın eki niteliğinde olmadığı ve harca tabi olacağı-
Eşlerden birinin diğer eşin açık rızası bulunmadıkça aile konutu ile ilgili kira sözleşmesini feshedemeyeceği, aile konutunu devredemeyeceği veya aile konutu üzerindeki hakları sınırlayamayacağı ancak tapu kütüğündeki tescile iyi niyetle dayanarak mülkiyet veya bir başka ayni hak kazanan üçüncü kişinin bu kazanımının korunacağı-
Taşınmazın tapu kayıtlarında arsa olarak kayıtlı olmakla birlikte üzerinde aile konutunun bulunduğunun tespit edilmesi halinde Türk Medeni Kanununun 194/3. maddesi anlamında aile konutu şerhi verilmesine engel olmayacağı-
Bir taşınmazın aile konutu olarak özgülenmesine ilişkin şerh olmasa dahi kimi durumlarda tapu maliki olmayan ve bu özgülemeden yararlanan eş kendi rızası dışında tapu maliki eşin yaptığı tasarrufların ortadan kaldırılmasını isteyebileceği-
Boşanmayı isteyebilmek için tamamen kusursuz ya da az kusurlu olmaya gerek olmayıp daha fazla kusurlu bulunan tarafın dahi dava hakkı bulunmakla beraber, boşanmaya karar verilebilmesi için davalının az da olsa kusurunun varlığının ve bunun belirlenmesinin kaçınılmaz olacağı,az kusurlu eş boşanmaya karşı çıkarsa bu halin tespiti dahi tek başına boşanma kararı verilebilmesi için yeterli olamayacağı, az kusurlu eşin karşı çıkmasının hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olması, eş ve çocuklar için korunmaya değer bir yararın kalmadığının anlaşılması gerekeceği-