O. kırıcı davranış nedeniyle boşanmaya karar verilebilmesi için (TMK.md.162) her türlü onur kırıcı davranış değil, ağır derecede onur kırıcı bir davranışın gerçekleşmesi gerekeceği-
Şahsi davadan vazgeçmenin eşi cedan kurtarma amaçlı olduğundan boşanma davası yönünden eşin affedildiği anlamına gelmeyeceği–
Aleyhine boşanma davası açılmış olan eşin ayrı yaşama hakkını kazanacağı-
Davalının, davacıya sarfettiği sözlerle ağır hakaretlerde bulunması karşısında, önceki olayların affedildiğinin veya en azından hoş görüyle karşılandığının kabulünün mümkün olmayacağı ve bu sebeple verilen boşanma kararının usul ve yasaya uygun olacağı-
Kadının davacı kocasına karşı sarfettiği sözlerle hakaret ettiğinin belirlenmesi karşısında birliğin devam etmesi nedeni ile olayların hoşgörü ile karşılanması kabul edilemeyeceğine göre boşanma davasının kabul edilmesi gerekeceği-
Davacının güven sarsıcı davranışlarına mukabil davalının da davacıya salak, manyak, aptal diyerek ağır hakaretlerde bulunduğu anlaşılmakla, taraflar arasında müşterek hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabit olduğundan eşleri birlikte yaşamaya zorlamanın artık kanunen mümkün değildir, bu nedenle boşanmaya karar verilmesinin gerekeceği-