TÜRK BORÇLAR KANUNU > - Genel Hükümler > - Borç İlişkisinin Kaynakları > - Haksız Fiillerden Doğan Borç İlişkileri > - A. Sorumluluk > - IV. Özel durumlar > - 1. Ölüm ve bedensel zarar > Madde 56 - d. Manevi tazminat
Davacının temyize konu davasını, daha önce Asliye Hukuk Mahkemesinde dava konusu ettiği 7.000,00 TL beden gücü kaybına dayalı yeniden tazminat isteminde bulunduğu, davacının bu talebinin Asliye Hukuk Mahkemesinin 01/12/2014 tarihinde onanarak kesinleşen kararıyla zımnen reddedildiği anlaşıldığından davanın kesin hüküm nedeniyle dava şartı yokluğundan reddine karar verilmesi gerektiği-
Somut uyuşmazlıkta davalı hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği anlaşılmakla hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararları mahiyeti itibariyle hukuk hakimini bağlamayacağı-
Kısa karar ile gerekçeli karar arasında veya gerekçeli karar ile hüküm fıkrası arasında çelişkili olması hali mutlak bozma sebebidir, bozmadan sonra mahkemenin önceki kararla bağlı olmaksızın çelişkiyi giderme koşuluyla vicdani kanaatine göre karar verebileceği-
Manevi tazminat, bir ceza olmadığı gibi mal varlığı hukukuna ilişkin bir zarın karşılanmasını da amaç edinmemiştir, o halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmesi gerektiği-
Trafik kazası sonucu yaralanma nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkin davada; olayın gelişim şekli, olay tarihi, davacının yaralanma derecesi, yaralanmanın yüzde olması ve ilgili ilkeler nazara alındığında davacı yararına hükmedilen manevi tazminat miktarının az olduğu, daha üst düzeyde manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken yazılı biçimde karar verilmiş olmasının doğru olmadığı ve kararın bu nedenle bozulması gerektiği-
