Somut olay değerlendirildiğinde; eldeki talepte, müflis şirket hakkında 11.02.2014 tarihinde iflasın açılmasına karar verildiği, iflasın kapanmasının talep edildiği 26.12.2024 tarihine kadar 10 yıl süresince müflis şirkete ait olan araçların ele geçirilemedigi, alacaklıların araçların elde edilmesine yönelik herhangi bir somut delil veya beyan dosyaya sunulmadığı dolayısıyla kayden masada olan araçların fiilen elde edilemediğinin anlaşıldığı- İlaveten İİK'nın 256. maddesinin öngördüğü 6 aylık sürenin çok üzerinde 10 yıllık sürenin geçtiği, alacaklılara aciz belgesi düzenlenip verildiğine göre bu araçların iflasın kapanmasından sonra ele geçirilmesi halinde, İİK'nın 255. maddesi uyarınca o araçlar satılarak bedelleri eksik alan alacaklılara sıralarına göre dağıtılmasının her zaman mümkün olduğu- Bu kapsamda, iflasın açık kalması durumunda iflas giderlerinin karşılanmasının masada mal bulunmadığı için mümkün olmadığı, dolayısıyla iflasın kapatılmasına karar verilmesinin kanunun amacına ve usul ekonomisine uygun olacağından Bölge Adliye Mahkemesinin kararının bozulması gerektirdiği-
"İflâs masasında bulunan fabrikadaki makinelerin sökülüp götürüldükten bir süre sonra iade edilmesi" eyleminde, iflâs idaresinin alacaklar toplantısında alınan karar uyarınca bu şekilde hareket etmiş olması halinde, "iflâs masası"nın, aksi taktirde "
