Hayvan bulunduranın, bu zararın doğmasını engellemek için gerekli özeni gösterdiğini ispat ederse sorumlu olmayacağı (TBK. 67/1-2)- Asıl davanın davalısının kaza anında hayvanların başında bulunmadığı, hayvanların sahibi olan babasını suçtan kurtarmaya yönelik beyanda bulunduğu hususu, kesinleşen ceza mahkemesi kararı ile sabit ve ceza mahkemesince belirlenen bu maddi vakıa eldeki dava yönünden bağlayıcı olduğundan, mahkemece bu davalı hakkındaki davanın pasif husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmesi gerektiği- Karşı davanın davacısının henüz 13 yaşında iken hayvan sahibi olmasının yaşam deneyimlerine uygun olmadığı, kazaya sebep olduğu iddia edilen hayvanların sahibinin babası olduğu dikkate alındığında aktif dava ehliyeti bulunmadığından davanın reddi gerektiği-
G. hasadı esnasında bir kısım arılar nedeniyle işçilerin gül toplama kapasiteleri düşmüş, geç toplanan ve ağırlıkları, randımanları azalan ürün nedeniyle davalı zarara uğramış ise de, meydan gelen zararın davalılara ait arıların yol açtığı ispat edilemediği göz önünde bulundurularak davanın reddine karar verilmesi gerektiği-
Davacının maddi tazminat talebi yönünden davanın açılmamış sayılmasına karar verildiği, karar tarihi itibariyle yürürlükte bulunan AAÜT. mad. 7/1. uyarınca; davalı lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiği-
Davacı taraf kendi kullanımda olan ve ayrı mevkiilerde bulunan iki farklı taşınmazındaki ürünlerinin zarar gördüğünü belirtmekte olup, dosya kapsamında dinlenen davacı tanıkları, gerek mahkemedeki beyanlarında gerek olay mahallinde imza altına aldıkları konuya ilişkin tutanaklarda, her iki taşınmazda ayrı ayrı inceleme yaptıklarını ve her iki davalının da farklı taşınmazlarla ilgili olarak, verilen zararı kabul ettiklerini bizzat kendilerine söylediklerini belirttiklerinden, her bir davalının, hangi taşınmaz yönünden oluşan zarardan sorumlu tutulması gerektiğinin ayrı ayrı belirlenmesi gerektiği-