Türk Borçlar Kanunu'nun 122. maddesi uyarınca para borçlarında borçlunun temerrüdü sebebiyle alacaklının temerrüt faizini aşan bir zarara uğraması hâlinde borçlunun kusursuzluğunu ispat etmedikçe bu zararı gidermekle yükümlü olduğu; yüksek enflasyon dönemlerinde paranın alım gücünün düşmesi karşısında alacaklının parasının değerini korumak için döviz, altın, mevduat ve tahvil gibi yatırım araçlarına yöneleceğinin hayatın olağan akışına uygun bir fiili karine olduğu, bu doğrultuda Anayasa Mahkemesi ve AİHM içtihatları uyarınca mülkiyet hakkının korunması amacıyla munzam zararın ispatında katı somut ispat kuralı yerine soyut ispat yönteminin uygulanması gerektiği; mahkemece TEFE-TÜFE oranları, vadeli mevduat, devlet tahvili, döviz, altın fiyatları ve asgari ücret artışından oluşan ekonomik göstergeler sepetinin ortalamasına göre bilirkişice belirlenecek aşkın zarardan tahsil edilen temerrüt faizinin mahsubu ile bakiye munzam zararın hüküm altına alınması gerektiği-