Mahkemece her ne kadar asıl ve karşı davanın, "kadının, hakaret ve çocuk dövme, erkeğin ise evlilik birliğinin yüklediği yükümlülükleri yerine getirmeme, Avrupa'ya gitme ve yerleşme hayali olduğu ve bu konuda eşiyle sıkça tartıştığı, eşinin rızası olmamasına rağmen yurtdışına gittiği ve orada yaşamaya başlaması" vakalarının ispat edildiğinden erkeğin ağır, kadının az kusurlu olduğu gerekçesiyle kabul edilmiş ise de erkeğin yurt dışına çıkması vakası dilekçeler aşamasında ileri sürülmediği gibi ayrıca erkeğin yurtdışına çıkışı dava açıldıktan sonra gerçekleştiğinden erkeğe yurtdışına gitmesi vakasının kusur olarak yüklenilmesinin hatalı olduğu, bu hale göre Mahkemece kabul edilen ve gerçekleşen tarafların diğer kusurları birlikte değerlendirildiğinde, tarafların boşanmaya sebebiyet veren olaylarda eşit kusurlu olduklarının anlaşıldığı- Boşanmaya sebebiyet veren olaylarda taraflar eşit kusurlu olup, eşit kusurlu eş yararına maddî ve manevî tazminata hükmedilemeyeceği- Toplanan delillerden, boşanmaya sebep olan olaylarda kadının daha ağır kusurlu olmadığı ve boşanma yüzünden yoksulluğa düşeceği gerçekleşmiş ise de, tarafların ekonomik ve sosyal durumları, evlilikte geçen süre, dikkate alındığında kadın lehine, 4721 sayılı Kanun'un 176 ncı maddesinin birinci fıkrası dikkate alınarak, "hakimin takdir yetkisi" çerçevesinde yoksulluk nafakası yönünden bir defaya mahsus olmak üzere "toptan ödeme" kararı verilmesi hususu da tartışılıp değerlendirilerek buna göre yoksulluk nafakasına hükmedilmesi gerekeceği-